شهرسنگستان

+ نان ماشینی

تاریکی اتاقی که گه گاه با یه اس ام اس روشن میشه.،پرده و زیر پرده ای که با هم کنار میره تا برگ زرد و سبز درخت ها پشت بخار شیشه،مثل حجم زرد نم زده ی عشقی،خواهش بودنمون رو یه جا نقاشی کنه!آسمانِ ابری رنگ و بارانی خاکستری،که برگ ها رو تک تک به سجده وامی داره و تمام بودن ها رو جایی میان خوشی منعکس میکنه و دوربینی که میان دستهام تمام زندگی را طواف می کنه،آرام.,