شهرسنگستان

+ گاهی,جایی

من که حرفی ندارم,فقط گاهی,جایی,یکهو احساس خوشبختی می کنم.سریع می آید و می ماند و کم کم ذوب می شود و شکل می گیرد و می شود اندوخته زندگانیم.

من که عجله ای ندارم,گاه نا گفته ای می ماند بین گلو و قلبم و جم نمی خورد.می ماند و می ماند تا حس خانگی صدایش کنم و دوستش بدارم .

من که کاری ندارم,گه گاه با چشمان نیمه باز به فکرم می نگرم که جایی میان آن شلوغی جا مانده و هیچ احساس غربت نمی کند و دلش انگار دیگر خودی نمی خواهد.

مستقل شده پدر سوخته!

.,

.