شهرسنگستان

+ اعتیاد بی بو

گوگل ریدر آشغاله.،مثه یه سطل بزرگ زباله می مونه،یا مثه یه کارخانه آدم سازی با یه عالمه آدم بی سایه.،نوشته های بی نوا،فونت های یه ریخت ِ بی ریخت با یه عالمه عکس های شبیه هم شبیه هم تکرار شونده.،گودر یه فضای اعتیاد آور بی آب رنگه که همیشه خدا آخر پاییزه.،انگاری همه یادشون رفته وبلاگ نویسی و پخش و پلا کردن کلمات تو دنیای مجازی همش مدیون یه حس قویه.،یه نوشته ی احساساتی یا یه احساس نوشتاری.،الان اگه داری از گودر نوشته ی منو می خونی مستقیم بیا از وبلاگم بخون ببین چقدر حسش فرق می کنه.،تو فضای وبلاگ هر چیزی برای خودش هویت داره.،قالب وبلاگ،انتخاب رنگ و فونت و گذاشتن تمام نقطه کاما ها.،معنی.،یعنی.،

حتی اگه من یه هنرمند متواضع هم بودم شمایی که نویسنده تشریف داری آخه این کاره ٢۴ ساعت به اعضا و جوارح خودت فشار بیاری واسه اینکه یه جمله بنویسی که هزار تا لایک بخوره.،؟ می خوام نخوره.،می خوام حسم بمونه زیر پوست کلمه هام تا کسی که بلده با وبلاگ چایی بخوره بیاد و بفهمه .، گودر آشغاله .، یه آشغال سایه دزد.،

+ چهاردهمین روایت

همرهان دانند

،

.،

+ خوشا شیراز و ..

اوهوم م م ، درسته ،خودشه یعنی خودمم ،فقط قالب جدید پوشیده نی نای شده اینقدر که رفته سفر خوش خوشان و رنگی رنگی بهار نارنجی شده.،اونوقت پارسه رفته،پاسارگاد دیده،تو باغ ارم زمین خورده و تو حافظیه فال گرفته که حافظ خان جانمان نظرت چیه من اومدم به دیدنت کاکو؟اونوقت حافظ بهش گفته:

          خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم 

                                                                     به صورت تو نگاری نه دیدم و نه شنیدم

و کیفناک شعر رو تقریبا حفظ شده و شیرازی شیرازی فالوده خورده و .....

جای شما خالی .،

+ رد نگاه نیمه خورده ای ته فنجان روز نامه می خواند,هیم ای مسافر.,

بعد،همین طور که به خاطره هام نگاه می کردم فهمیدم یه قسمتی،یه قسمت هایی ازش نیست،نخواستم دقیق شم،چون فقط یه نگاه بود،سطحی.،یعنی تو یه نگاه کاملا سطحی هم مشخص بود ، مثلا تو یه بازه ٨،٧ ماهه هیچ خاطره ای از چگونگی بودنم نداشتم.،نمیشه بگم حس بدیه، م م م یه حسی شبیه جای خالی یه دندان افتاده وسط یه عالمه مه و غبار،یا تقریبا یه همچین چرتی.،بعد خواستم برای همه ی این حسم یه شعر بگم که توش روزنامه و رد فنجان چای نیمه خورده و مسافر و  کمی هیم و اینا داشته باشه،به واقع سعی هم کردم،اما هیچ فایده ای نداشت،یعنی نتیجه ی چندان مطلوبی نداشت،منم مجبور شدم فعلا بچسبونمش جای عنوان پستم تا بعد ببینیم چی پیش میاد.،

.،

،

+ چهارم فروردین هشتاد و نه

دلمان نمی داند اسم حس دِلِی دِلِ نازنینمان چیست که اینقدر تا تا تا بینهایت احساس بودن می فرماییم و هر چه فکر می کنیم و سعی هم پی آن نمی توانیم این حس جاودانگی را اسمی بهتر و ملموس تر پیدا کرده و به صورت کلمه اینطرف و آنطرف پرت کنیم.،مامی می گه اسمش تولده.،اما معتقدیم حس ِ ٢۴ بار تکرار شده ای نیست.، مامی می گه سن دوست داشتنیت.،اوهوم من فقط یه بار بیست و پنج سالم می شه،شده.، تولدمان مبارکمان [:

*

پی نوشت 1:هشت عدد بزرگیست.،

پی نوشت 2:هشتا ممنونم از تبریکات و کارت ها و sms های کیفناکتان ن ن.،

.،

.